{"id":8513,"date":"2017-03-29T11:40:45","date_gmt":"2017-03-29T09:40:45","guid":{"rendered":"http:\/\/tutoberri.info\/?p=8513"},"modified":"2024-06-02T00:43:26","modified_gmt":"2024-06-01T22:43:26","slug":"iker-zia-disko-bat-kontzeptuala-da-definizioz","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tutoberri.info\/?p=8513","title":{"rendered":"Iker Zia: \u201cDisko bat kontzeptuala da definizioz\u201d"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a>

Iker Zia + Arkaitz Ezkai + Xabier Valverde + Ruben Matilla = The Icer Company<\/p><\/div>\n

The Icer Company ez da jada Iker Zia eta konpainia. Helbide elektronikora iristen diren mezuak erantzuteko ardura lau taldekideen artean banatzen dute orain. Belurbe-k ekarri du aldaketa (El Dromedario Records). Izen horrenpean kaleratutako bigarren lana bada ere, talde gisa pentsatutako, sortutako eta grabatutako lehen kantu bilduma da. \u201cTalde bezala konposatzen ikasi behar izan dugu, eta buruhauste handia izan da. Laurok oso apasionatuak gara, konpromiso handia dugu egiten dugunarekin, eta asko eztabaidatu eta borrokatu gara. Bide luzea izan da\u201d, laburbildu du Ziak.<\/p>\n

Kasik bilatu gabekoa izan zen The Icer Companyren sorrera. Ur abisalen espedizioa (Gor, 2013) kaleratu ondoren hasi baitziren Zia (ahotsa eta gitarra), Arkaitz Ezkai (bateria), Ruben Matilla (gitarra) eta Xabier Valverde (baxua) elkarrekin jotzen. Arima Sutan taldean aritutakoak ziren Zia eta Ezkai \u2014\u201cnerabezaroak eskatzen duen musika ka\u00f1ero hori egiten genuen, baina kantuak nola egiten diren ikasteko balio izan zigun\u201d\u2014, eta etenaldi luze baten ostean hasi ziren berriz elkarlanean. \u201cEtxean modu prekarioan grabatutako kantu batzuk nituen, garai pertsonal zail batean sortutakoak, akustikoak eta kutsu malenkoniatsukoak. Zerikusirik ez zuten Arima Sutanekin, baina Aritzi erakutsi nizkion eta haiekin zerbait egin behar genuela esan zuen\u201d. Ezkai bera arduratu zen kantuak zabaltzeaz. Ruben Matilla Kerobiako kide ohiari bidali zizkion eta hark gitarra elektriko batzuk grabatu zituen bere etxean. Matillak halaber, Xabier Valverderi pasa zizkion baxua gehitzeko, eta azkenik, Ezkaik berak bateria grabatu zuen. \u201cMimo handiz egindako artisau lana izan zen, baina prozesua guztiz alderantzizkoa. Diskoa genuen, baina talderik ez, ezta luzerako proiekturik ere\u201d, gogoratu du Ziak.<\/p>\n

Hain zuzen, kantuak aurkezteko kontzertu batzuk jo eta uztea zen asmoa. \u201cKontzertuetan oso feeling ona sentitu genuen. Kantuak oso ondo ateratzen ziren, eta jendeari ere gustatu zitzaion\u00b7. Diskoaren ale bat Gor diskoetxera heldu zen, eta berrargitaratzea erabaki zuen. Horrek beste bultzada bat eman zion taldeari, kontzertu gehiago etorri ziren, Nafarroako Gobernuak antolatutako Encuentros lehiaketako lehen saria irabazi zuten gero, \u201ceta jarraitzea erabaki genuen\u201d. Aldiz, taldea ez zen diskoaren ildoarekin erabat identifikatzen. \u201cTaldea askoz alaiagoa zen diskoko kantuek adierazten zutena baino, kolore gehiago zuen. Ni neu ere ez nengoen eroso iluntasun horrekin, eta zerbait berria egitea erabaki genuen\u201d.<\/p>\n

Batera konposatzen ikasteari ekin zioten. Entsegu lokalean jotzen hasi eta berehala ateratzen ziren gauzak. \u201cOnerako zein txarrerako\u201d, dio Ziak, \u201ctaldea oso ona da. Arkaitz, Ruben eta Xabi oso musikari onak dira, musika asko entzuten dute, eta oso modu aktiboan\u201d. Ifrentzua zera da: \u201cHainbeste musika gustatzen zaienez, zaila da asmatzea zein den bakoitzaren gustuko ildoa une bakoitzean. Hori gakoa da gurean, kide bakoitza saiatzen baita garai horretan entzuten ari dena taldearen musikan islatzen. Alde horretatik, ez gara oso egonkorrak, baina eraginen nahasketa horretatik sortu da gure soinua\u201d.<\/p>\n

Izaki Gardenak, Sen, Kerobia eta Ken Zazpik zedarrituriko pop-rockaren lauki zabalean sartzen da Belurbe. \u201cAsko landutako kantuak dira, arau gisa sinpletasunaren bila aritzen garen arren, eta oso ezberdinak euren artean\u201d, azaldu du abeslariak. Diskoa grabatzeko Haritz Harregi soinu teknikariarengana jo zuten, besteak beste Ken Zazpirekin egindako lanaren erreferentzia hartuta. \u201cBai, egia da. Ni Sen taldearen oso fan handia izan nintzen, eta hortik ezagutzen nuen Haritz. Banekien oso langilea dela, oso profesionala eta oso zehatza eta zorrotza. Haritzen estiloko talde bat garela uste dut. Demoa entzun zuenean berehala esan zuen: hau da nik grabatu nahi dudana\u201d.<\/p>\n

\u00abAutoprodukzioa probatu ondoren, superprodukzio bat egin nahi genuen. Kantu hauek tratamendu mantsoa behar zuten, sinpleak izan arren detaile asko baitaude\u00bb<\/p><\/blockquote>\n

Estudioan hilabeteko lana aurreikusi zuen taldeak: bi aste grabatzeko eta beste bi nahasketak egiteko. \u201cAutoprodukzioa probatu ondoren, superprodukzio bat egin nahi genuen. Soinu kalitate profesionala lortzeko baliabide onak izan. Soinu zikin eta organikoa oso ustiatuta dago. Aldiz, oso ondo produzitutako disko bat entzutea gozada bat da. Kantu hauek tratamendu mantsoa behar zuten, kantu sinpleak izan arren detaile asko baitaude\u201d. Gor diskoetxea ordea, ez zegoen taldearen eskakizunei erantzuteko moduan, eta beste ate batzuk jotzen hasi ziren. Alen Aierdi Marea taldeko bateria joleak sorturiko El Dromedario Recordsek eman zien baiezkoa. \u201cMusikariek sortutako diskoetxe bat da, eta badakite zer dagoen: edo zaintzen da eszena edo 10-15 urtetan hilko da. Apustua egin dute gure alde eta nahi genuen bezala egin dugu diskoa\u201d.<\/p>\n